Het voelde alsof ons kind gereduceerd werd tot een leerstuk dat zelfs reden gaf (en nog geeft) tot kerkscheuringen.
Ons kind was Gods kind, kind van Zijn verbond en ook in dat opzicht een regenboogkind.
De coming-out had hij gezien als een onvermijdelijke drempel die hij een hele tijd voor zich uit had geschoven, maar ...
De herinneringen aan onze moeder gaan ons leven lang mee en werken door in hoe we zelf in het leven staan.
‘Ik heb Boaz niet losgelaten. Ik heb hem anders leren vasthouden.’
Als school biddag vieren samen met de plaatselijke kerkelijke gemeente
Dorien ziet haar gezin als tussenstop voor pleegkinderen. ‘Een plek waar ze even kunnen opladen.’
Het belangrijkste is dat de kinderen een veilige plek hebben, maar je hoopt natuurlijk wel dat ze ook het geloof meekrijgen.'