‘Het brengt mij bij de opdracht: Laat de kinderen tot Mij komen’

Tekst: Mariëlle Pelle, redacteur Vrouw tot Vrouw online

Als school biddag vieren samen met de plaatselijke kerkelijke gemeente 

‘Het ontroert me als ik alle schoolkinderen vanuit school met elkaar als klas naar de kerk zie lopen. De kerk vult zich met kinderen, ouders, grootouders en gemeenteleden. Als ik de kinderen dan hoor zingen, brengt het me bij de opdracht: ‘Laat de kinderen tot Mij komen’, vertelt Trijnie van Dijk. Trijnie is locatie-directeur van de Willem van Oranjeschool – School met de Bijbel in Brakel. Vier jaar geleden maakte de school de keuze om biddag en dankdag samen met alle kinderen onder schooltijd te vieren met een eredienst in de plaatselijke hervormde gemeente.

Trijnie: ‘We zijn een school met een open aannamebeleid. Alle kinderen en ouders zijn welkom, maar we zijn wel een christelijke school en dat willen we uitdragen. Er zijn ouders die kiezen voor christelijk onderwijs en er zijn ouders die zelf niets met geloof hebben, maar het respecteren. Ik vind het belangrijk dat ouders weten dat we een christelijke school zijn, want kinderen komen er hier op school dagelijks mee in aanraking. We beginnen met gebed, we zingen samen en vertellen uit de Bijbel. Het leven vanuit de Bijbel loopt als een rode draad door ons onderwijs.’

‘Als ouders kiezen voor onze school, verwachten we een deelname aan de kerst- en paasvieringen die buiten schooltijd ook in de kerk groot worden gevierd. De gesprekken hierin met ouders vind ik belangrijk. Soms krijg ik de vraag: ‘Moet ik ook uit de Bijbel lezen?’ Nee we verplichten niets, maar wij vertellen op school wel dagelijks uit de Bijbel. Bij een aanmelding op school ontvangen nieuwe ouders een kinderbijbel. Ik besef dat hij bij sommige ouders dicht in de kast zal blijven liggen, bij andere zal hij opengaan. Als school realiseren we ons dat er kinderen zijn die niet opgroeien met de Bijbel. Maar we gunnen ze de rijkdom van het Evangelie wel.’ Even is Trijnie stil en vult aan: ‘Het gunnende hebben we als team allemaal. Wij hebben iets waar we warm van worden en dit mogen we delen. Wij mogen zaadjes planten en soms mogen we al een klein stukje oogst zien.’ 

‘Op school hebben we elke maandag de weekopening. De onderbouw en de bovenbouw hebben hun eigen weekopening. We vieren dit met alle groepen bij elkaar. Samen zingen we, luisteren naar een Bijbel- of themaverhaal en bidden. Zo vierden we ook biddag en dankdag binnen school, gebruikmakend van het materiaal van de HGJB. Bij andere christelijke scholen binnen ons samenwerkingsverband zagen we al dat deze dagen in de kerk werden gevierd. Onze school is geen onderdeel van de kerk, of ontstaan vanuit de kerk, dus hier lag dat anders. We hoorden wel geluiden van kinderen en ouders dat wij ‘s ochtends biddag op school vierden en ‘s middags was er een kinderdienst in de kerkelijke gemeente. Het leefde op school, het leefde in de kerk, er kwam contact en zo hebben we vier jaar geleden de keuze gemaakt om hierin samen op te trekken. Kerst en Pasen vierden we al met een grote avondviering in de kerk, maar er is meer dan Kerst en Pasen. Dit is een stukje van ons christelijk geloof. Ook ouders en gemeenteleden krijgen de uitnodiging om bij de biddagdienst aanwezig te zijn. Dit maakt het een gezamenlijke en waardevolle eredienst.’

‘Het zijn niet alleen de schoolkinderen die in de kerk zitten, het vloeit over in het kerkelijk leven zonder dat het een verplichting is’, vertelt Trijnie. Toen we vier jaar geleden deze keuze maakten, vond ik het best spannend, maar we hebben van geen enkele ouder reactie ontvangen dat ze er bezwaar tegen hadden. Ik hoop dat we ouders nieuwsgierig maken en dat ze ook de dienst bezoeken. Ouders worden ook betrokken omdat er hulpouders nodig zijn om tussen de kinderen te zitten. In de week vooraf komt de predikant of pastoraal werker die voorgaat op school. Hij bezoekt een groep en spreekt met kinderen door over het thema en de kinderen mogen zelf gebedspunten aanleveren. Kinderen zijn ook betrokken in de dienst omdat kinderen uit de bovenbouw de Schriftlezing en de geloofsbelijdenis voorlezen of mogen helpen bij het collecteren. De leerkrachten werken in hun groep de hele week vanuit de werkmap van de HGJB rondom het thema. Vanuit school mailen wij het gezinsboekje naar alle ouders, zodat er ook thuis in het gezin aangesloten kan worden bij het biddag-thema.’

Op de vraag wat in de viering met alle kinderen haar zelf als locatie-directeur raakt, antwoordt Trijnie zonder erover te hoeven nadenken: ‘Zingen. Het samen zingen met zoveel kinderen ontroert me. Een massaal kinderkoor, ik krijg er altijd kippenvel van. Ik moet dan denken aan de Bijbelse opdracht: ‘Laat de kinderen tot Mij komen.’ Het ontroert me, die beleving en de verbinding met alle kinderen, leerkrachten en gemeenteleden in de kerk. Het is als zaadjes planten. Rondkijkend denk ik dan: hoeveel zitten er hier waar we een zaadje mogen planten en waar het zaadje mag ontkiemen? Misschien op korte termijn, misschien pas over dertig jaar. Ik zie in al die kinderen de grond waar gezaaid mag worden. Wat een rijkdom, dan is het voor mij biddag en dankdag tegelijkertijd.’