Met God een tussenjaar in

Tekst: Tim Tilleman, communicatiemedewerker bij de Wittenberg
Foto’s: Simon Nijenhuis en anderen

Je kunt pas goede keuzes maken in het leven als je weet wie je zelf bent. Tijdens Inside-out, een tussenjaartraject van de Wittenberg, gaan jongeren in de leeftijd van 17 tot 25 jaar aan de slag met hun persoonlijke levens- en geloofsvragen. Ze worden stilgezet bij wie ze zijn, wat hun geloof voor hen betekent en ze ontdekken welk beroep of welke studie het beste bij hen past. Waarom kiezen jongeren voor een tussenjaar, en wat brengt het hun? 

Wanneer je ’s avonds op de Wittenberg Inside-out-studenten zoekt, hoef je vaak alleen maar je oren te volgen. De ene keer zitten ze gezellig rond haard of kampvuur, de andere keer worden geschillen beslecht rond de tafeltennistafel. Omdat op deze specifieke vroege avond de plannen nog worden gesmeed, plannen die we gaan verstoren met onze vragen, blijken de studenten van harte bereid om een dik kwartier af te staan.

Ariën Buitink: ‘Toen ik hier binnenkwam, had ik een beetje oogklepjes op. Ik heb over het algemeen wel een sterke mening en die uit ik ook. Ik weet wat ik wil en wat ik niet wil. Hier op de Wittenberg heb ik wel echt geleerd dat er veel verschillende kanten aan een verhaal zitten. In het begin was ik af en toe nog een beetje oordelend en dacht ik snel: pas op met zo denken. Maar als je dan de mensen beter leert kennen en je gaat het zelf ook eens op hun manier ervaren, dan kom je erachter dat geloven op veel verschillende manieren kan. Ik heb hier veel over mezelf geleerd.’ 

Tabitha Kramer: ‘Ik ook. Ik heb sowieso veel over mezelf geleerd in hoe ik het geloof ervaar. Stil zijn en naar een Taizé-lied luisteren vind ik bijvoorbeeld heel mooi. Ik ben erachter gekomen dat ik van rust houd en dat dit heel erg goed voor mij is. Toen ik aan Inside-out begon, kwam ik net van de middelbare school af en wist ik nog niet wat ik wilde doen. Iets in Gods koninkrijk was wel duidelijk, maar ik wist nog niet zo goed hoe en wat.’

Ariën: ‘Zelf zat ik niet helemaal op mijn plek in de baan die ik voor Inside-out had. Ik werkte bij een visrestaurant. Daar moest je wel de hele dienst aanstaan. Je bent de hele tijd aan het rennen, op je benen aan het staan en aan het vliegen. Er zijn geen momentjes van rust. Op een gegeven moment vond ik dat niet zo leuk en was ik er een beetje klaar mee. Toen kwam ik het filmpje van de Wittenberg tegen. Mijn eerste reactie was: dit is wel echt heel mooi als je dat zou kunnen doen in je leven, maar daar ben ik nu al te oud voor. Dat had ik moeten doen toen ik net van school kwam of zo. Daarna kwam ik het steeds vaker tegen en ben ik me er wat meer in gaan verdiepen.’ 

Loïs van Meijeren: ‘Ik merk dat ik de laatste paar maanden veel zelfverzekerder ben geworden. Ik denk dat dit komt doordat ik eerst altijd heel erg gericht was op presteren. Ik kom net van de middelbare school en de laatste paar jaar was het gewoon heel hard werken. Dat is op zich goed, maar ik was wel heel erg gefocust op presteren, want dat is wat je moet doen. Verder hoefde er niet zoveel. Ik ben er hier wel achter gekomen dat je niet voor anderen hoeft te werken of te presteren om tevreden te kunnen zijn met je leven.’ 

Ariën: ‘Dat vind je hier wel. Je leert heel veel over jezelf door alles wat je hier meemaakt. Je hoort ook van andere mensen terug hoe je in de groep bent. Het is echt heel leerzaam. Je leert jezelf beter kennen en ondertussen ben je ook je geloof aan het verdiepen, omdat je heel veel informatie krijgt in een groepscontext. Daardoor ga je dingen ook steeds beter begrijpen en dan ga je automatisch je geloof verdiepen. Je bent bezig met: wat is mijn plek in Gods wereld en wat ga je na Inside-out doen? Daarin kan dit tussenjaar juist behulpzaam zijn. Inside-out is natuurlijk geen garantie dat je na dit traject weet: dit ga ik doen, maar het kan je wel op weg helpen.’ 

Tabitha: ‘Ik denk dat ik veel minder hoef. Ik weet dat God mij liefheeft en dat ik al gered ben en het dus niet afhankelijk is van hoe ik leef. Ik weet dat ik geliefd ben, en daarom wil ik juist goed leven en Jezus volgen. Niet omdat het moet, maar omdat ik het graag wil.’

Tabitha: ‘Ja, dat is echt heel bevrijdend.’ 

Ariën: ‘Ik ben zelf wat minder op de regeltjes. Daar was ik al naartoe aan het bewegen, maar dat heeft Inside-out wel extra versterkt. Je krijgt ook een beter Godsbeeld. Dat is wel heel verhelderend. Niet: ik moet per se dit doen, anders.. God houdt van je zoals je bent.’ 

 Loïs: ‘Ik merk dat het op de Wittenberg heel makkelijk is om God te vinden. Als je met God wil zijn, ga je even een rondje lopen of naar de kapel en je bent even alleen met God. Ik denk dat de drempel hier heel laag is om God te zoeken, omdat ik ook veel meer met God bezig ben en echt het idee heb dat ik met God leef.’ 

Tabitha: ‘Zoals met de getijdengebeden, het is een gewoonte geworden. Het zit al in je dagelijkse ritme, je gaat naar de getijdengebeden. Je hoeft geen drempel meer over, of erover na te denken. Het is normaal.’ 

 Ariën: ‘Uiteindelijk ga je achteraf, wanneer je stopt met Inside-out, en de gebedsritmes vervallen, wel inzien hoe waardevol die getijdengebeden zijn. Misschien ga je dan, in je persoonlijke leven, die gebeden weer doorzetten.’ 

Kijk voor meer informatie over een tussenjaar bij de Wittenberg op www.dewittenberg.nl/tussenjaar